Budowa mostu przez Odrę MA-21...

Księga III — Umizgi (czyli jak pan Mostostal z panną Generalną Dyrekcją rozmawia)

Pewna panna majętna, co drogami włada
Pomyślała, że konkurs ogłosić wypada
By sławę zyskać szeroką i uznanie wszędzie
Rzekła, że we Wrocławiu most największy będzie.
Dla niej to Pan Profesor w Europie znany
Choć na złe i na dobre z Wrocławiem związany
Wraz z zespołem swym licznym most zaprojektował
Trzeba wybrać, kto będzie obiekt ten budował.
Że zadanie to splendor przynosi i chwałę
Do konkursu stanęły zespoły wspaniałe
Z północy i z południa, wschodu i z zachodu
Firmy chciały budować most dla tego grodu
Składając więc oferty wszyscy przyrzekali,
Że nie jeden podobny most wybudowali.
Że doświadczenie mają i kwalifikacje
I że nie bez pokrycia są ich deklaracje.
Najlepsza od pana "S" oferta przybyła
Panna więc przy latarni się z nim umówiła.
Ale latarń tak wiele, że błąd w liczbie zrobił
I zniechęcił pannę, do której się sposobił
Bo gdy panna wszystko oparła na rozumie
To jak wiązać się z takim co liczyć nie umie.
Niby on zza granicy "eurasami" szasta,
Ale już go nie chciała powabna niewiasta.
Drugi także nie wypadł sroce spod ogona
Jego matką jest znana hiszpanka — Acciona
Po mieczu jest potomkiem rodu Mostostali.
Którzy kopę lat temu Polskę budowali.
Więc po wielu naradach, targach i spotkaniach
Doszło do ważnego kontraktu podpisania.
Był okres świętowania i wielkiej radości
Do czasu, gdy pierwsze zjawiły się trudności
Bo relacje partnerskie źle się układają
Nawet leśne szkodniki związek podgryzają
Inny kłopot niełatwy też do pokonania
To konieczność budowy stacji uzdatniania
Gdy ten problem minął, na drodze szczęścia stają
Stare śluzy co sforsować się nie dają.
Są też i zazdrośników grupy całkiem liczne
Co chcą zniszczyć relacje tak zdrowe i śliczne
I tak ciągle pod górkę, ale do sukcesu
Nie można dojść bez trudu, wyrzeczeń i stresu.
Kwestia ta dyskusji nie podlega w ogóle
Jak ma być piękne dziecko, muszą być i bóle.