Feliks Pancer

Urodził się w Bodzechowie. Uczęszczał do szkół w Wąchocku i Krakowie. W 1815 r. wstąpił na Uniwersytet Jagielloński. W 1825 r. kierował budowa zwodzonego, drewnianego mostu wieszakowego na palach przez Narew między twierdzą Modlin a Kępą Szwedzką. Na budowie stosował własnego pomysłu czerparki wody i mechaniczne kafary do wbicia pali. W 1818 r. wstąpił do korpusu inżynierów Wojsk Polskich w Królestwie Kongresowym, gdzie otrzymał stopień konduktora. W 1826 r. został profesorem Szkoły Wojskowej Aplikacyjnej gdzie przez cztery lata wykładał architekturę, budownictwo lądowe i wodne oraz mechanikę praktyczną. W 1830 r. rozpoczął pracę w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchowych i Oświecania Publicznego. W 1838 r. opracował projekt drewnianego mostu przez Wieprz pod Kominem. Most ten został zbudowany 1841 r. i było to wówczas najwybitniejsze osiągnięcie w budownictwie mostów w Polsce. W skutek braku szkół technicznych zorganizował przy Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych w latach 1835—38 kurs techniczny dla kandydatów na inżynierów. Kurs ten jednak na rozkaz władz zaborczych został zamknięty. W latach 1844—46 zbudował monumentalny zjazd z pl. Zamkowego do Wisły.

Napisał 15 cennych artykułów publikowanych w ówczesnej prasie m.in "Pamiętniku Warszawskim Umiejętności Czystych i Stosowanych" czy "Pamiętniku Fizycznych, Matematycznych i Statystycznych Umiejętności z Zastosowaniem do Przemysłu". Napisał 15 cennych artykułów publikowanych w ówczesnej prasie m.in "Pamiętniku Warszawskim Umiejętności Czystych i Stosowanych" czy "Pamiętniku Fizycznych, Matematycznych i Statystycznych Umiejętności z Zastosowaniem do Przemysłu".