Franciszek Szatkowski

Urodził się 4 października 1928 r. w Tucholi na Pomorzu. Od roku 1945 uczył się w Państwowym Gimnazjum i Liceum w Tucholi, gdzie w roku 1948 uzyskał maturę typu humanistycznego. W tym samym roku podjął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Gdańskiej. W roku 1952 uzyskał dyplom inżyniera, a w roku 1954 dyplom magistra inżyniera w specjalności mosty. Jeszcze przed ukończeniem studiów podjął pracę na stanowisku technika budowy w ówczesnym Zarządzie Okręgowym Budowy Mostów Drogowych w Płocku. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Centralnym Biurze Projektów Kolejowych w Warszawie, Oddział w Gdańsku. Po reorganizacji biura, od 30 września 1955 r. pracował na stanowisku gł. projektanta. 1 marca 1958 r został mianowany kierownikiem zespołu projektowego, a od 1 października 1958 r. – kierownikiem pracowni projektowej mostów kolejowych. Kolejna reorganizacja w resorcie spowodowała wydzielenie pionu drogowego z GBPBK w Gdańsku, podporządkowując go Warszawskiemu Biuru Studiów i Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego, z Pracownią Terenową w Gdańsku. W biurze tym pełnił funkcję zastępcy kierownika pracowni terenowej ds. mostowych. W roku 1970 Pracownia Terenowa usamodzielniła się tworząc Gdańskie Biuro Projektów Dróg i Mostów, w którym pełnił funkcję kierownika pracowni mostowej.

W 1975 roku podjął pracę w strukturach Wojewódzkiego Zjednoczenia Budownictwa Komunalnego w Gdańsku, a od 15 września 1977 r. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Robót Drogowych, pełniąc w obu przypadkach funkcję specjalisty ds. budowli inżynierskich. W 1981 r. rozpoczął pracę w Płockim Przedsiębiorstwie Robót Mostowych w Płocku, przejmując vacat głównego projektanta w Pracowni Projektowej Oddziału Gdańskiego. Z dniem 1 listopada 1987 r. podjął pracę w PKP – Biurze Projektów Kolejowych w Gdańsku na stanowisku st. projektanta, a następnie kierownika Pracowni Mostowej. W roku 1991 przeszedł na wcześniejszą emeryturę w ramach zmian restrukturyzacyjnych w BPK.

Pracę zawodową kontynuuje do dziś. Ogranicza się jednak głównie do weryfikacji prac projektowych oraz nadzoru budowlanego. Jego osiągnięcia zawodowe są wynikiem bezpośredniego lub pośredniego uczestnictwa w projektowaniu, realizacji i nadzorze obiektów mostowych, z których ważniejsze to mosty przez rzekę Wisłę w Tczewie (odbudowa) i w Toruniu (przebudowa), przez rzekę Odrę (przęsło obrotowe i filar tego przęsła posadowiony na kesonie pływającym) i Parnicę w Szczecinie, przez rzekę Czarną Hańczę koło Suwałk, dwa wiadukty nad drogą Turnov – Liberec w b. Czechosłowacji, mosty przez rzekę Wisłę w Kiezmarku, Chełmnie, Annopolu (przęsła nurtowe) i Krakowie, przez rzekę Odrę w Lubiążu, przez rzekę San w Postołowie, przez rzekę Wartę w Ważnych Młynach, wiadukty i estakady drogowe, np. w ciągu ulicy Rakoczego w Gdańsku oraz w ciągu ul. E. Kwiatkowskiego w Gdyni.

Działalność społeczną rozpoczął w roku 1954 w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Komunikacji. W późniejszym okresie podjął działalność w Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej, będąc jego współzałożycielem oraz współorganizatorem Oddziału Gdańskiego. W Zarządzie ZMRP był członkiem pierwszej kadencji, a następnie w ostatnich dwóch kadencjach członkiem komisji rewizyjnej. Od samego początku pełni funkcję wiceprzewodniczącego w Oddziale Gdańskim ZMRP. Z ramienia ZMRP współorganizował struktury Pomorskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, gdzie pełni funkcję zastępcy rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Jest również członkiem komisji egzaminacyjnej na uprawnienia budowlane oraz członkiem komisji legislacyjnej POIIB pierwszej kadencji.

Źródło: Biuletyn Informacyjny ZMRP nr 2/2007.