kliknij, by przejść do newslettera kliknij, by przejść do działu reklamy
księgarnia janikowska.pl
 
 

przepisy Łucji



***
Serwis prowadzony jest
we współpracy z:
Zakładem Mostów PWr, Zakładem Budowy Mostów PP, Politechniką Warszawską
oraz Związkiem Mostowców.

Ireneusz Wyrzykowski
Ireneusz Wyrzykowski
Ireneusz Wyrzykowski

Ireneusz Wyrzykowski

1940—

Urodził się 3 lutego 1940 roku. Po ukończeniu w 1959 roku Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Płocku rozpoczął pracę zawodową w Fabryce Maszyn Żniwnych na stanowisku brakarza a następnie na stanowisku technologa. W 1963 roku ukończył w Instytucie Spawalniczym w Gliwicach pierwszy kurs z zakresu technologii spawalnictwa. W 1967 roku rozpoczął studia zaoczne w Politechnice Warszawskiej na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym oraz rozpoczął pracę w Płockiej Stoczni Rzecznej na stanowisku technologa ds. spawalnictwa. Studia inżynierskie w Politechnice Warszawskiej ukończył w 1972 roku w specjalności: urządzenia i technologia spawalnictwa. Też w tym roku został w Płockiej Stoczni Rzecznej powołany na stanowisko Głównego Spawalnika i pracował na tym stanowisku do 1982 roku. Obowiązkiem jego było opracowywanie technologii spawania na budowane obiekty pływające oraz na konstrukcje stalowe, między innymi na produkcję mostu składanego DMS-65. Prowadził też tu kursy spawania dla pracowników zakładu oraz dodatkowo pracował jako wykładowca kursów spawania organizowanych przez Zakład Doskonalenia Zawodowego w Płocku.

W 1976 roku rozpoczął uzupełniające studia wieczorowe w Filii Politechniki Warszawskiej w Płocku, które ukończył w 1978 roku uzyskując tytuł magistra inżyniera mechanika. Doskonalił też dalej swoją wiedzę kończąc wiele kursów m.in. kurs III stopnia pod nazwą: Studium Organizacji i Kierownictwa dla Kadry Kierowniczej i kurs: Natryskiwanie cieplne dla instruktorów. W 1978 roku uzyskał tytuł: Rzeczoznawca Zespołu ZORPOT w zakresie specjalności: Spawalnictwo i łączenia nierozłączne, a w 1995 roku ukończył kurs aktualizacji wiedzy pozwalający na uzyskanie tytułu: Europejski Inżynier Spawalnik.

W Płockiej Stoczni Rzecznej pracował kolejno na następujących stanowiskach: Główny Mechanik (1982—84), Szef Produkcji (1984—91), Szef Utrzymania Ruchu z jednoczesnym prowadzeniem nadzoru nad komórką Spawalnika (1991—96), Zastępca Dyrektora ds. Technicznych (1996—99). Po przekształceniach własnościowych w 2000 roku i utworzeniu na bazie majątku Stoczni Rzecznej nowego podmiotu gospodarczego pod nazwą: CENTROMOST Stocznia Rzeczna w Płocku Sp. z o.o. został tu zatrudniony na stanowisku Głównego Spawalnika. Do obowiązków jego należało opracowywanie technologii spawania na budowane obiekty pływające takie jak kontenerowce i zbiornikowce oraz produkowane też tu inne konstrukcje stalowe. W latach pracy zawodowej brał udział w seminariach spawalniczych i kursach organizowanych przez Instytut Spawalniczy w Gliwicach oraz przez inne instytucje, które miały duży wpływ na jego wiedzę techniczną w dziedzinie spawalnictwa i pomagały mu w rozwiązywaniu problemów spawalniczych z jakimi spotykał się w pracy zawodowej. Wprowadzał wiele nowych metod spawania i tak w latach 2001 i 2002 wprowadził technologię spawania stali niskowęglowej i stali wysokostopowej austenitycznej na podkładce ceramicznej. Metoda spawania drutem proszkowym w osłonie gazów na podkładce ceramicznej rozwiązała wiele problemów technicznych i jakościowych w spawaniu kadłubów obiektów pływających a następnie przy spawaniu innych konstrukcji. W 2002 i 2003 roku aktywnie współpracował z inżynierami z Mostostal Płock S.A nad zmianą konstrukcji płockiego mostu wantowego z konstrukcji skręcanej śrubami sprężającymi na konstrukcję o połączeniach spawanych oraz nad całym systemem zapewnienia jakości dla złącz spawanych.
W latach 2003—2005 organizował proces scalania konstrukcji płockiego mostu wantowego w sekcje i jednostki montażowe oraz organizował ich próbne montaże i wysyłki na plac budowy. Jest autorem nowatorskiej technologii scalania jednostek montażowych mostu nurtowego na zacumowanych na Wiśle barkach. To rozwiązanie pozwoliło na pokonanie problemu jakim była szerokość śluzy prowadzącej ze stoczni na Wisłę, która nie pozwalała na wypłynięcie ze stoczni z całą jednostką montażową.


polecamy

Towarzystwo Opieki
nad Zabijanymi Palami
i Deskowaniem Traconym

AKADEMIA AARSLEFF:
Poniżej link do darmowego, profesjonalnego programu do wyznaczania nośności pali prefabrykowanych wg metody opisanej w normie PN-83/B-02482 Fundamenty budowlane. Nośność pali i fundamentów palowych.

PalePN Lite 4.0

***

Komitet
Obrony Betonu

Panel Wall P i Panel Wall Konstrukcje oporowe
z gruntu zbrojonego.

BBR Polska Sp. z o.o.

***

Stowarzyszenie
Producentów Cementu

Konkurs: POWER CONCRETE
więcej na stronie: dnibetonu.pl

 
polityka PRYWATNOŚCI
POLEĆ znajomemu nasz serwis
|
RSS
kontakt
 
manufaktura janikowska