Jerzy Łabuda

Urodził się 20 kwietnia 1930 r. w Słupcy. W roku 1949 ukończył gimnazjum w Koninie, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Poznańskiej, którą ukończył w 1953 r., uzyskując dyplom inżyniera budownictwa.

Pierwszą swoją pracę rozpoczął w Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych na budowie linii kolejowej Lubaczów—Hrebenno, gdzie jako młody inżynier zetknął się z twardą szkołą życia. Tam po raz pierwszy musiał korygować swój nigdy niepohamowany temperament i wrodzone zdolności organizacyjne w warunkach lat pięćdziesiątych. Pracując w bardzo prymitywnych warunkach dojrzewał do zaspokojenia wyższej wiedzy inżynierskiej.

W 1954 r. rozpoczął studia magisterskie na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej, uzyskując w 1956 r. dyplom magistra inżyniera w zakresie komunikacji.

Bezpośrednio po ukończeniu studiów powrócił do pracy w Przedsiębitorstwie Robót Kolejowych Nr 15 w Warszawie, skąd został skierowany na budowę mostu przez rzekę Odrę w Gryfinie, gdzie pełnił funkcję kierownika budowy. Już tam dał się poznać jako odważny projektant i realizator montażu dużego mostu na rzece granicznej.

Po ukończeniu budowy w Gryfinie był koordynatorem budowy mostu przez rzekę Odrę w Lubiążu pod Wrocławiem.

W 1961 r. pojechał do Szczecina obejmując stanowisko Głównego Inżyniera w Szczecińskim Oddziale Robót Kolejowych Nr 15.

Przy jego aktywnym udziale odbudowano szereg szczecińskich mostów, m.in. Most Portowy, zespół mostów, wiaduktów i estakad nad Odrą i Parnicą na linii kolejowej Szczecin Główny—Szczecin Port Centralny, most kolejowy przez rzekę Odrę na szlaku Szczecin Główny—Szczecin Zdroje, wiadukt drogowo-tramwajowy w ciągu ulicy Lubeckiego w Szczecinie, most kolejowy przez Kanał Parnicki do Nabrzeża Wrocławskiego ZPS w Szczecinie.