02.01.1951 r.

Kazimierz Furtak urodził się 2 stycznia 1951 roku w Boratynie koło Jarosławia w województwie podkarpackim, z ojca Józefa i matki Janiny z domu Janusz. W latach 1964—1968 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Jarosławiu, a po jego ukończeniu rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej. Dyplom ukończenia studiów uzyskał w 1973 roku i rozpoczął pracę w Zakładzie Budowy Mostów i Tuneli Politechniki Krakowskiej.

Stopień naukowy doktora nauk technicznych uzyskał na macierzystym Wydziale w 1979 roku na podstawie rozprawy pt. "Wpływ mikrodefektów strukturalnych w betonie na pracę żelbetowych belek mostowych". Promotorem pracy był (wówczas) doc. dr hab. inż. Kazimierz Flaga. Również na tym samym Wydziale, na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. "Nośność przekrojów normalnych w zginanych elementach żelbetowych poddanych obciążeniom zmiennym ze szczególnym uwzględnieniem obiektów mostowych", uzyskał w 1987 roku stopień naukowy doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1999 roku.

Jest żonaty (żona Barbara). Ma syna Marcina (1977) i córkę Justynę (1979).

Od samego początku pracy do chwili obecnej jest związany z Politechniką Krakowską (asystent 1973—1975, starszy asystent 1975—1979, adiunkt 1980—1987, docent 1987—1999, profesor od 2000 roku). Przez rok pracował dodatkowo w Politechnice Świętokrzyskiej. Pracował także zawodowo w Oddziale Skoczowskim Kieleckiego Przedsiębiorstwa Robót Mostowych oraz w "Transprojekcie" Kraków i "Mostostalu" Kraków, a także w Pracowni Projektowej Krakowskiego Zarządu Dróg. Od 1990 roku współpracuje z "Mostoprojektem". Ma uprawnienia projektowe i jest rzeczoznawcą SITK. Odbył również staże naukowe, w tym najdłuższy (dziesięć miesięcy) jako stypendysta DAAD w Uniwersytecie Technicznym w Monachium (1983—1984). Po powrocie ze stażu zdał egzamin państwowy z języka niemieckiego (1985).

Jest promotorem trzech prac doktorskich (czwarta jest po pozytywnych recenzjach) oraz ponad pięćdziesięciu prac dyplomowych (z tego wiele nagrodzonych w różnych konkursach). Prowadził wykłady programowe z mostów drewnianych, żelbetowych i stalowych, a także wykłady fakultatywne (wybieralne) z mostów zespolonych, technologii budowy mostów, fundamentów mostów oraz mostów w krajobrazie (dla studentów Wydziału Architektury). Przez siedem lat był opiekunem Koła Naukowego. Brał udział w organizacji szkoleń kadry technicznej administracji drogowej oraz prowadził takie szkolenia.

Osiągnięcia naukowo-techniczne laureata dotyczą głownie:

• mechaniki obiektów mostowych oraz konstrukcji betonowych i zespolonych, a także stalowo-betonowych
• zastosowania strukturalnej teorii betonu w konstrukcjach żelbetowych i sprężonych
• wpływu czynników reologicznych w elementach zespolonych
• zmęczenia betonu, stali zbrojeniowej i żelbetu
• trwałości mostów betonowych i stalowych
• technologii wzmacniania obiektów mostowych
• stanów granicznych użytkowania mostów żelbetowych i zespolonych.