Kazimierz Furtak

Kazimierz Furtak od 1984 roku jest członkiem Sekcji Konstrukcji Betonowych KILiW PAN, a od 1999 roku Sekcji Inżynierii Komunikacyjnej. Przez jedną kadencję był członkiem Zespołu Badań Doświadczalnych KILiW PAN. W 2003 roku został członkiem KILiW PAN. Również od 2003 roku jest członkiem Międzywydziałowej Komisji Nauk Technicznych PAU i wiceprzewodniczącym Sekcji Budownictwa Inżynierii Lądowej i Wodnej tej Komisji. Poza tym od 1980 roku jest członkiem Komisji Budownictwa Oddziału Krakowskiego PAN, a od 2003 roku członkiem jej Prezydium. Jest także członkiem Normalizacyjnej Komisji Problemowej (obecnie Zespół Techniczny) nr 213, a także członkiem Komitetu Sterującego projektem "Regionalna strategia innowacji województwa małopolskiego", ekspertem województwa małopolskiego ds. funduszy strukturalnych, przewodniczącym Rady Programowej Infrastruktury Transportowej m. Krakowa.

Jest autorem lub współautorem ponad 240 publikacji (w tym 60 obcojęzycznych), autorem książki "Mosty zespolone" (PWN, Warszawa-Kraków, 1999), współautorem dwóch książek: "Ocel’obetónové konštrukèné prvky" (Słowacja, 1999) i "Navrhovanie konštrukcii podl’a európskych noriem" (Słowacja, 2002), a także autorem trzech podręczników wydanych przez Politechnikę Krakowską: "Wprowadzenie do projektowania mostów" (1999), "Podstawy mostów zespolonych" (1999), "Mosty drewniane" (2002). Ostatnio w ramach serii Biblioteka Mostowa wydał pracę pt. "Mosty w Niemczech" (2004). W druku są współautorskie książki: "Materiały do budowy mostów" (WKiŁ) oraz "Mosty zintegrowane" (WKiŁ).

Jest współautorem jednego patentu. Był kierownikiem lub wykonawcą sześciu grantów KBN, w tym dwóch promotorskich. Jest autorem lub współautorem około 140 ekspertyz i około 70 zrealizowanych projektów nowych oraz wzmocnień, napraw, modernizacji (między innymi wielokrotne zastosowanie sprężenia zewnętrznego oraz taśm i mat kompozytowych z włókien węglowych) i remontów istniejących obiektów – głównie mostowych. Najważniejsze z nich jest współautorstwo projektu mostu zespolonego przez Regalicę w Szczecinie (rozpiętość przęsła 116,25 m), który został nagrodzony w konkursie ZMRP "Dzieło Mostowe Roku". Pełnił wielokrotnie nadzór naukowy.

Jest laureatem nagród ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki oraz ministra edukacji narodowej, a także wielu nagród rektora Politechniki Krakowskiej. W 1995 roku został laureatem prestiżowej nagrody PZITB im. prof. Stefana Bryły, a wcześniej nagrody W. Stupnickiego (dla młodych pracowników naukowych). Otrzymał też medal Wydziału Budownictwa Uniwersytetu Technicznego w Żylinie oraz dyplomy "Zasłużony autor Konferencji Krynickich" i czasopisma "Inżynieria i Budownictwo". Jest aktywny na polu działalności organizacyjnej. Przez 2,5 roku był wicedyrektorem Instytutu, później przez dwie kadencje (1990—1996) prodziekanem, a następnie również dwie kadencje (1996—2002) dziekanem Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Krakowskiej. Obecnie pełni funkcję prorektora macierzystej uczelni. Przez jedną kadencję był przewodniczącym Oddziału Małopolskiego ZMRP, a od czterech kadencji jest członkiem Zarządu ZMRP i drugą kadencję wiceprzewodniczącym Związku. Działa także aktywnie w PZITB (złota honorowa odznaka) i SITK (srebrna odznaka). Jest członkiem Rady Programowej Czasopism Budowlanych PZITB, a w Politechnice Krakowskiej był redaktorem "Czasopisma Technicznego". Współorganizował wiele konferencji i seminariów dotyczących głównie obiektów mostowych oraz budownictwa podziemnego.

Za osiągnięcia dydaktyczne otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Jest też odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaczeniami regionalnymi i uczelnianymi.