brak zdjęcia

Bratanek profesora, pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczął w 1901 r. jako asystent w katedrze budowy mostów Instytutu Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. W 1908 r. został mianowany tu wykładowcą etatowym i delegowany za granicę. Od 1915 r. kierował katedrą budowy mostów w Żeńskim Instytucie Politechnicznym, od 1916 r. w Instytucie Inżynierów Komunikacji, a od 1917 r. w Instytucie Inżynierów Cywilnych. Projekty mostów jakie wykonał samodzielnie to: most kolejowo-drogowy przez rzekę Wołgę w Saratowie, część ruchoma mostu kolejowego przez rzekę Newę na linii kolejowej Petersburg—Rybnik, most przez rzekę Wołgę w okolicy Kazania Sybirska.

W latach 1919—1921 kierował odbudową mostów zniszczonych podczas pierwszej wojny światowej w Estonii. W roku 1921 objął katedrę budowy mostów na Politechnice Warszawskiej.