***
777 przepisów
Mostownicy Łucji
Studia wyższe ukończyła w 1951 r. na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie uzyskując dyplom magistra chemii. Pracowała w Instytucie Techniki Budowlanej na stanowisku asystenta, a następnie starszego asystenta w Zakładzie Izolacji Wodoszczelnych, gdzie powierzono jej dział badań bitumów. W 1955 r. podjęła pracę na Politechnice Warszawskiej na etacie starszego asystenta w Katedrze Chemii i Technologii Materiałów Budowlanych, kierowanej przez prof. Włodzimierza Skalmowskiego, gdzie pod jego kierunkiem kontynuowała prace badawczą nad stosowaniem bitumów w budownictwie drogowym.
W 1963 r. obroniła rozprawę doktorską pt. "Żywice pokwasowe, ich charakterystyka i możliwości wykorzystania w technice budowlanej" i uzyskała stopień naukowy doktora nauk technicznych. W wyniku prowadzonych dalej studiów i doświadczeń w 1974 roku przedstawiła pracę habilitacyjną. Praca ta została nagrodzona przez Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Techniki nagrodą indywidualną III stopnia. W tym samym roku została powołana na stanowisko docenta w Zakładzie Technologii i Organizacji Produkcji Budowlanej Po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego skoncentrowała swoje zainteresowania na reologii asfaltów, a następnie na reologii kompozytów mineralno-asfaltowych z punktu widzenia zwiększenia trwałości nawierzchni drogowej. Zagadnienia reologii materiałów biutumiczych były w tym czasie (1975 r.) praktycznie nieznane w Polsce, a stosowane do budowy dróg asfalty parafinowe, cechujące się niekorzystnymi właściwościami reologicznymi, szybko ulegał zniszczeniu.
Dzięki współpracy z Ministerstwem Komunikacji – Centralnym Zarządem Dróg Publicznych pod jej kierunkiem została opracowana nowoczesna metoda badań właściwości reologicznych asfaltów, kryteria oceny jakości tych materiałów oraz szczegółowa charakterystyka właściwości reologicznych polskich asfaltów parafinowych. Podsumowaniem prowadzących prac badawczych była monografia "Reologia asfaltów i mas mineralno-asfaltowych" (1982 r.).Jej prace, ważne dla budownictwa drogowego, miały z reguły nowatorski charakter. Byłą współautorką patentów, autorką licznych ekspertyz, recenzji oraz opinii projektów z dziedziny budownictwa. W uznaniu za jej dorobek w roku 1992 uzyskała tytuł naukowy profesora nauk technicznych.
Inżynieria i Budownictwo 6/2003