Serwis prowadzony jest we współpracy z Zakładem Mostów PWr pod kierunkiem prof. Jana Biliszczuka, Zakładem Budowy Mostów PP pod kierunkiem
dr. hab. inż. Arkadiusza Madaja, Politechniką Warszawską pod kierunkiem prof. Wojciecha Radomskiego oraz Związkiem Mostowców RP.
***
777 przepisów
Mostownicy Łucji
mosty Vancouver
Most Lions Gate należy do jednych z największych osiągnięć inżynierskich Monsarrata i Pratleya, i w okresie oddania do użytku był najdłuższym mostem wiszącym w całym imperium brytyjskim, dlatego oficjalnego jego otwarcia dokonała angielska para królewska, George VII i Elizabeth.
Całkowita długość mostu razem z północnym wiaduktem wynosi 1823 metry. Główne przęsło o długości 472 metry podtrzymywane jest przez dwie liny nośne 61 metrów ponad powierzchnią wody. Pylony o wysokości 111 metrów są spięte dwoma krzyżakami i ryglami, pod i nad jezdnią. Całkowity koszt budowy mostu wyniósł 5 873 000 CAD.
W 1955 roku rodzina Guinnessa sprzadała most stanowi British Columbia, który przejął całkowity nadzór nad konserwacją konstrukcji mostu, a także nad usprawnieniem komunikacji. W roku 1975 ze względu na postępującą korozję wymieniony został wiadukt północny. Rodzina Guinnessa jeszcze raz, w 1986 roku, wpisała się w dzieje Lions Gate fundując i podarowując miastu oświetlenie dekoracyjne mostu. W latach 90-tych oczywistym się stało, że konstrukcja jezdni musi ulec wymianie. Postępująca degradacja mostu okazała się tak poważna, że liczono się z jego zamknięciem. Opracowano szereg wariantów niewykluczając również budowy nowego mostu czy tunelu pod cieśniną. Ostatecznie miasto, po proteście mieszkańców, podjęło decyzję o modernizacji istniejącego obiektu. W latach 2000—2001 kosztem 58 milionów CAD wymieniono jezdnię, elementy konstrukcji nośnej, jednocześnie poszerzając istniejące trzy pasy z 3 m na 3,6 m i chodniki po obu stronach z 1,2 m na 2,7 m, dodatkowo wprowadzając zabezpieczenia sejsmiczne, wzmacniając pylony i ich fundamenty.
Most Burrard, stylowy ArtDeco, 6 pasmowy most, zaprojektowany przez Thorntona Sharpa a wybudowany w 1932 roku, połączył centrum miasta z zachodnią dzielnicą aglomeracji Vancouver, Kitsilano. Łączy w sobie dwa rodzaje rozwiązań mostowych, w środkowej części kratownicę łukową nad jezdnią opartą na masywnych, betonowych pylonach i w pozostałych częściach kratownicę pod jezdnią. Charakterystycznym elementem mostu są betonowe galeryjki łączące ponad jezdnią pylony, maskujące łukową kratownicę, stanowiące według zamysłu projektanta otwarte bramy do miasta.
Most Granville wybudowany w 1954 roku, jest trzecim w historii tego miejsca, po mostach z 1889 i 1909 roku, mostem łączącym śródmieście z wyspą Granville. Stanowi połączenie długiej na 537 m stalowej kratownicy w środkowej części z 634 m betonowym wiaduktem. Główne przęsło o długości 145 metrów wznosi się na wysokości 27 metrów ponad False Creek. W roku 1996 firma Buckland Taylor przeprowadziła modernizację mostu pod kątem dodatkowych zabezpieczeń sejsmicznych, wzmacniając konstrukcję i fundamenty filarów.
foto: Krzysztof Dąbrowiecki
(zdjęć w galerii: 9)
polecamy
