most Dumbarton, foto: Krzysztof Dąbrowiecki

Lądując w San Francisco można podziwiać z okien samolotu dwa mosty leżące dokładnie na trasie podejścia samolotu do lądowania, Dumbarton i San Mateo. Cienkimi liniami przecinają one ze wschodu na zachód wody południowej części Zatoki San Francisco. Ze względu na ich rozmiary są często mylone z najbardziej znanymi na świecie mostami tego miasta, Golden Gate i San Francisco-Oakland (Bay Bridge), choć bezsprzecznie konstrukcją i kształtem zupełnie się od nich różnią.

Most Dumbarton wybudowany w 1927 roku przez firmę Dumbarton był pierwszym mostem drogowym spinającym brzegi zatoki San Francisco, łączącym Ravenswood Point miasta Redwood City z Dumbarton Point miasta Newark. W czasie oddania go do eksploatacji był najdłuższym mostem na świecie o całkowitej długości ponad 10 kilometrów, włącznie z dojazdami. Nazwa Dumbarton prawdopodopnie pochodzi z czasów kiedy na tym terenie były dokonywane przez Szkotów pomiary gruntów stąd przez nostalgię nadali oni tym terenom nazwę jednego z miast z okolic Glasgow. Choć historia ta może uchodzić bardziej za anegdotę to faktem jest, że na pierwszych mapach Bay Area z 1876 roku nazwa Dumbarton Point już istniała. Konstrukcja pierwszego mostu została podparta na dziesiątkach betonowych pali wbitych w muliste dno zatoki, która w tym miejscu jest najwęższa i najpłytsza. Dwu kierunkowa, betonowa jezdnia była osadzona na stalowych dźwigarach, a te na ryglach pali. W części środkowej dla zwiększenia rozpiętości przęseł zastosowano kratownice. Pomost jezdni został osadzony nisko nad wodą, dlatego dla umożliwienia pod nim żeglugi zaprojektowano jedno przęsło podnoszone.

Most Dumbarton
foto: Krzysztof Dąbrowiecki
(zdjęć w galerii: 18)

Narastające problemy komunikacyjne w obrębie zatoki zmusiły w 1951 roku Departament Transportu stanu do wykupienia z rąk prywatnych mostu i przyległego terenu. Wkrótce takie czynniki jak wiek konstrukcji, ograniczenie do tylko dwóch pasów i podnoszone przęsło zdecydowały o konieczności zastąpienia mało przepustowego mostu szerszą konstrukcją. W 1984 roku, kosztem 70 milionów dolarów, wybudowano równolegle do starej przeprawy, nowy most. Jest on użytkowany do dzisiaj. Ta wspornikowa konstrukcja ma 40 betonowych podpór zatopionych w zespolonych fundamentach. Dźwigary o przekroju trapezowym, wykonane z lekkiego, sprężonego betonu posadowione są na podparciach, które przypominają kształtem japońskie bramki torri. Linia jezdni wznosi się pod łagodnym kątem z obu stron zatoki na długości 2,6 km osiągając w najwyższym punkcie 25,9 m ponad wodą. Najdłuższe, centralne przęsło ma rozpiętość 103,6 m. Most ma sześć pasów, po trzy w każdą ze stron, które są rozdzielone w osi zaporą podziałową. Obecnie przejeżdża nim ponad 80 tysięcy samochodów dziennie. Opłata za przejazd jest jednolita dla wszystkich mostów zatokowych, w tym również dla mostu Dumbarton i wynosi $4. Stara konstrukcja mostowa w części środkowej została wyburzona. Pozostawiono tylko z obu stron zatoki niskie jej fragmenty, które udostępniono wędkarzom, miłośnikom i obserwatorom fauny na okolicznych rozlewiskach.