***
777 przepisów
Mostownicy Łucji
Równolegle do mostu Dumbarton biegnie nieczynna dzisiaj linia kolejowa Southern Pacific. Kratownicowe przęsła rozdziela w centralnej części przeprawy przęsło obrotowe pozostawione obecnie w położeniu otwartym. Linia ta razem z mostem kolejowym wybudowana w 1908 roku była eksploatowana przez ponad 70 lat kiedy to w roku 1982 została przez właściciela zamknięta.
Pod koniec lat 90 ubiegłego wieku pożar dokonał znacznego zniszczenia drewnianej, zachodniej części konstrukcji. Choć trasa jest zamknięta od wielu lat to ciągle budzi nadzieję wśród entuzjastów kolei i siedzących w korkach na moście Dumbarton kierowców do uruchomienia jedynego połączenia kolejowego przez zatokę w południowej jej części. Stanowiłoby ono zamykające ogniwo połączeń kolejowych pomiędzy BARTem po wschodniej stronie i CalTrans po zachodniej stronie Zatoki San Francisco. Takim zwiastunem może być przegłosowany w 2004 roku przez mieszkańców nadbrzeżnych dzielnic fundusz dla wznowienia działalności tej kolei. Ponowne otwarcie zmodernizowanej linii planowane jest na rok 2012.
W niewielkiej odległości (15 km) od mostu Dumbarton zlokalizowana jest kolejna przeprawa zatokowa, jest nią most San Mateo – Hayward, łączący Foster City i miasto Hayward. Podobnie jak w przypadku Dumbarton, starą konstrukcję wybudowaną w roku 1929, zastąpił nowy most oddany do użytku w 1967 roku. W uznaniu architektonicznych rozwiązań Amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów nadało mu miano najpiękniejszego, długiego mostu przęsłowego. Jest to most wspornikowy, całkowicie betonowy, ze wznoszącą się jezdnią do centralnie położonego łukowego przęsła na wysokości 40 metrów.
Jego całkowita długość wynosi ponad 11 kilometrów. Dzięki szerokiemu rozstawowi podpór środkowego przęsła (225 m) możliwa jest pod nim żegluga statków pełnomorskich do portu w Redwood City. Ze względu na centralną lokalizację w południowej części Bay Area i pomimo sześciu pasów ruchu jest on permanentnie obciążony w godzinach szczytu ogromnym ruchem samochodowym. W latach 2000-2002 kosztem 200 milionów dolarów poszerzono część konstrukcji poprawiając nieznacznie na nim komunikację. Wydaje się jednak że, ze względu na rosnący w zawrotnym tempie ruch w tym rejonie zatoki konieczna będzie wkrótce kolejna modernizacja tej konstrukcji.