Stanisław Kierbedź

Inżynier komunikacji, budowniczy mostów, generał-major inżynierii w służbie rosyjskiej. Należał do najwybitniejszych inżynierów europejskich swej epoki.

Urodził się w Nowym Dworze. Studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie Wileńskim (1826—28), a w latach 1828—31 ukończył Instytut Korpusu Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Pracę pedagogiczną rozpoczął w tymże instytucie w 1831 r. jako repetytor, a w 1837—49 jako pomocnik profesora budownictwa i mechaniki praktycznej.

W latach 1830—31 współpracował przy budowie Kanału Windawskiego. Odbył liczne podróże i studia w Niemczech, Francji, Anglii, Belgii i Szwajcarii. W 1842 r. wystąpił z projektem zbudowania stalowego mostu żelaznego przez rzekę Newę w Petersburgu. Postawił pierwszy most z żelaza lanego – Błagowieszczeński. W latach 1859—64 zbudował kratownicowy most Aleksandrowski w Warszawie zwany później mostem Kierbedzia (zburzony 1944). W latach 1857—94 był członkiem zarządu Głównego Towarzystwa Rosyjskich Dróg Żelaznych. W 1873—74 pełnił funkcję kierownika budowy kanału między Kronsztadem a Petersburgiem.

W uznaniu jego działalności inżynierskiej i profesorskiej został wybrany w 1858 r. Członkiem Honorowym Petersburskiej Akademii Nauk, a w 1883 r. członkiem Rady Inżynierskiej Rosyjskiego Ministerstwa Komunikacji w Petersburgu.