Urodzony w Busku, ukończył kursy techniczne przy Uniwersytecie Warszawskim i rozpoczął pracę zawodową przy regulacji Nidy i Kamiennej. W 1839 r. został głównym inżynierem drogi Warszawsko—Wiedeńskiej. Od 1844 r. był członkiem Zarządu tejże drogi i naczelnikiem Wydziału technicznego, a od 1857 r. główny inspektor dróg żelaznych w Królestwie. Opatentował sposób impregnacji asfaltem materiałów budowlanych.