Władysław Kuczyński

Po powrocie do kraju pracował nadal w filii Politechniki Warszawskiej w Płocku. W 1979 r. uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego, a w roku 1980 przeszedł na emeryturę w Politechnice i w 1981 r. podjął pracę jako profesor kontraktowy (od 1985 r.) Wydziału Inżynierii Uniwersytetu w Oranie (Algeria). Od 1987 roku znów pracował w Politechnice Warszawskiej na pół etatu oraz jako konsultant w Instytucie Techniki Budowlanej.

W roku 1989 Senat Politechniki Łódzkiej nadał Profesorowi Władysławowi Kuczyńskiemu najwyższą godność akademicką: doktorat honoris causa.

Dorobek naukowy Profesora zawiera ponad 130 pozycji, w tym 12 książek i skryptów. Profesor wypromował 12 doktoratów nauk technicznych. Od 1950 r. był przez wiele lat redaktorem działowym "Inżynierii i Budownictwa", a później członkiem Rady Programowej Czasopism Budowlanych PZITB.W roku 1955 Wydział IV Nauk Technicznych PAN powierzył Profesorowi funkcję organizatora i redaktora naczelnego kwartalnika "Archiwum Inżynierii Lądowej", a w 1956 r. – członka Komitetu Redakcyjnego i Rady Redakcyjnej 20-tomowej monografii "Budownictwo betonowe".

Wymienić też należy członkowstwo Profesora w Komitecie Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN oraz Sekcji konstrukcji Betonowych tego Komitetu, a także członkowstwo w Komitecie Nauki PZITB oraz w organizacjach zagranicznych: CEB i RILEM.

Wśród wielu nagród i wyróżnień, które Profesor otrzymał, za szczególnie cenne uwagi nagrody:PZITB im. prof. Wacława Żenczykowskiego (w 1966 r.), Wydziału IV Nauk Technicznych PAN im. Feliksa Jasińskiego (w 1965 r.) oraz naukową m. Łodzi (1967 r.).
Władysław Kuczyński zmarł 5 maja 2003 r.

Inżynieria i Budownictwo 6/2003